JIP

03 oktober 2019
Verhaal
Wat een zalige zwangerschap heb ik gehad bij mijn dochtertje, ondanks de misselijkheid in de eerste drie maanden en wat bekkenlast in de laatste twee weken. Dit was anders dan bij Cis, mijn zoontje. 
De zwangerschap vorderde; week 38, week 39,… wanneer zou ze komen?
Zou ze op de uitgetelde datum komen, 14 maart? Dan is ook mijn schoonzus en ons neefje jarig.

In de nacht van 13 op 14 maart is het zo ver!
Om 1 uur werd ik wakker, omdat onze hond onze kamer binnen kwam getrippeld. Martijn, mijn man, zei nog “seffens komt ze”. Ik voelde echter nog totaal niets, buiten diezelfde bekkenlast die ik al twee weken had.  Ik kon vooral ‘s nachts geen goede houding vinden om te slapen. Terug inslaap vallen was dan ook moeilijk.
Het was iets na 2 uur toen ik de eerste weeën voelde opkomen. Ondanks het de tweede zwangerschap was, twijfelde ik toch. Is het dit nu? Zou het verder zetten?  Al snel had ik weeën om de 7 minuten, om de 5 minuten, 3 minuten, dan weer 5 minuten, 2 minuten, heel onregelmatig.  Ik denk dat het ondertussen 2u30 was toen mijn man de vroedvrouw belde met de boodschap “Ze komt eraan”.

We zochten naar houdingen om de weeën op te vangen tot om 2u50 mijn vliezen braken. Op dat moment dacht ik: “O nee, de vroedvrouw is er nog niet”. Bij de geboorte van mijn zoontje kreeg ik onmiddellijk na het breken van de vliezen persweeën en werd hij direct daarna geboren. Dat was nu gelukkig niet het geval. We gingen naar beneden om verder de weeën op te vangen en wachtten op de vroedvrouw, ze kon er elk moment zijn.
Bij Cis ben ik bevallen op de baarkruk, die houding vond ik toen het fijnste. Deze keer lukte het ook goed om de weeën op het toilet op te vangen. Ik kreeg plots persdrang en riep naar mijn man dat de baby kwam. Hij belde terug naar de vroedvrouw, ze zou zo hier zijn. Na één keer persen voelde ik haar hoofdje al. Martijn kreeg ondertussen via de telefoon instructies over wat hij moest doen.
Ik ben nog naar de woonkamer gewandeld waar Martijn ondertussen alles klaarmaakte. Hier hebben we nog 1 of 2 keer geperst voordat onze dochter werd geboren. Mijn man heeft Jip eigenhandig kunnen opvangen en legde onze dochter in mijn armen. Dit was het mooiste moment ooit!

Direct na de geboorte stond ook Annelies en even later Lorijn aan onze zijde.
Nog eens bedankt voor de telefonische assistentie. Het was voor ons een snelle maar hele mooie ervaring!
Martijn, Sanne, Cis & Jip
© LEVENSLICHT 2019
Loading...